Afgelopen jaar ben ik met drie vrienden op vakantie geweest naar Lloret de Mar, een plaats in Spanje. Dit was niet de eerste keer dat ik met mijn vrienden op vakantie ben geweest. Drie jaar eerder was de eerste keer. Sinds dien zijn mijn vrienden en ik drie jaar lang naar hetzelfde vakantie adres gegaan. Dit was steeds op een appartementen park in Nederland. Dit lag lekker in de buurt, wat erg fijn was.

 

Toentertijd hadden mijn vrienden al een eigen auto, omdat ze een aantal jaar ouder waren dan ik was. We pakten met z’n alle de auto in en begonnen aan onze half uur durende reis naar het Noorden. Eenmaal aangekomen pakten we de spullen uit en gingen we op pad door het vakantiepark. Als snel kwamen we leeftijdsgenoten tegen waarmee we de rest van de vakantie hebben doorgebracht. Deze vakanties waren erg leuk, zeker voor onze leeftijd.

 

Op een gegeven moment raak je toch verzadigd en ga je op zoek naar iets meer dan en Nederlands vakantiepark. Mijn vrienden en ik kwamen weer bij elkaar om het te hebben over waar we dit jaar naar toe wilden gaan. We kwamen als snel tot de conclusie dat het dit jaar tijd was om naar het buitenland op vakantie te gaan. We gingen de mogelijke landen af, allemaal binnen Europa.

 

Als snel waren we het erover eens dat we naar Spanje wilden. Er zijn aan de Spaanse kusten meerdere party steden waar we naartoe konden gaan. We hebben ze allemaal vergeleken en als meest geschikte locatie kwam Lloret de Mar naar boven. Half juli begonnen wij aan de tweeduizend kilometer lange rit naar de Spaanse zon. We wisselden af met rijden, zodat iedereen na twee uur even kon uitrusten.

 

Eenmaal aangekomen in de hotelkamer openden wij onze gordijnen en keken we uit de ramen en zagen we dat we uitzicht hadden op een hotel aan de andere kant van de straat. Dit hotel was een meter of tien verderop, dus het uitzicht was nihil. We overlegden met de baas en hoorden van hem dat we voor vijftig euro meer uitzicht kon hebben op het zwembad en de zee. Dit aanbod namen we natuurlijk aan, dus we kregen een nieuwe kamer. Het uitzicht van deze kamer was geweldig. We keken uit op het prachtig bouwkundig betegeld zwembad. Hij was niet erg groot, maar wel luxe. De zee lag een meter of honderd verderop. Dit was de beste keuze die we die week hebben gemaakt.

De zus van mijn beste vriend heet Kirsten. Kirsten is vier jaar ouder dan ik, namelijk 23. Ik ken haar al heel m’n leven. Vroeger paste ze altijd op me als klein kind, samen met haar vriendin Anne. Ik kon het altijd goed met haar vinden. Je kunt dus wel stellen dat ik Kirsten heb zien opgroeien van klein meisje naar volwassen vrouw. We zijn nooit echt goed bevriend geraakt. Ik heb meer te maken met haar broertje, Remko. Hij is al mijn hele leven mijn beste vriend.

 

Kirsten heeft op dezelfde basis- en middelbare school gezeten als ik, namelijk de Amersfoortse Berg. Soms zag ik haar ook weleens op school. Na de middelbare school heeft ze meerdere studies geprobeerd. De eerste twee studies die ze probeerde zijn het helaas niet voor haar geworden. Ze had zich twee jaar lang gestort op forensisch onderzoek. Deze studie leidde je op om forensisch onderzoek uit te kunnen voeren. Toen ze er na twee jaar eenmaal achter was dat deze studie het toch niet helemaal voor haar was, besloot ze om criminologie te studeren. 

 

Afgelopen jaar is Kirsten afgestudeerd. Ze heeft haar diploma binnengesleept. Hierop vervolgend heeft ze besloten om te gaan werken. Ze werkt momenteel fulltime bij een bedrijf dat Criminologen inzet. Ik spraak haar er laatst over en ze zei dat ze wel even moest wennen aan het fulltime werkleven. Het voordeel vond ze wel dat ze op jonge leeftijd al zo veel geld verdiende. Het startsalaris van een Criminoloog ligt relatief hoog.

 

Samen met haar vriendin Anne wil ze nu een huisje gaan kopen. Remko en ik hebben haar aangeraden om gewoon een appartement te huren zoals de gemiddelde afstuderen. Wanneer je enkel op kamers hebt gewoond is het voor de gemiddelde persoon die aan het begin van zijn of haar carrière staat een vrij grote stap om ineens een huis te kopen en een maximale hypotheek af te sluiten. Kirsten legde me uit dat ze zich al op vroege leeftijd wilde settelen. Een vriend had ze nog niet, vandaar de ze had besloten om samen met haar beste vriendin Anne te gaan samenwonen. 

 

De maximale hypotheek van haar aanstaande huis wordt bepaald aan de hand van het salaris en het opgebouwde kapitaal van degene in kwestie. Omdat zij al relatief veel verdiend op haar leeftijd, zal haar maximale hypotheek ook relatief hoog uitvallen. Hierdoor is het voor haar ook te doen om een mooi huisje te kopen. Ze wil zit gaan doen in Amersfoort, lekker dichtbij huis. Ze werkt ook in dezelfde regio, dus dit is helemaal perfect.

Mijn vriendengroep bestaat uit een stuk of acht jongens die allemaal in dezelfde wijk wonen. Dit is een woonwijk in Amersfoort, genaamd Nieuwland. Volgens mij heeft iedere stad wel een aangrenzende wijk die Nieuwland heet, maar ik durf te wedden dat degene waar wij in wonen het mooist is. Het is een hele fijne buurt. De wijk bestaat uit meerdere districten, die aan elkaar zijn verbonden door een rondweg die alleen toegankelijk is voor auto’s. Zo is elk gedeelte van de wijk makkelijk en snel te bereiken. De rest van de wijk is vooral fietser vriendelijk, waardoor er zich bijna geen gevaarlijke situaties voordoen. De kinderen kunnen rustig spelen zonder dat ze de hele tijd moeten opletten of er auto’s aankomen.

 

Mijn vrienden wonen zoals ik net al zei allemaal in deze wijk. Elk van mijn vrienden woont denk ik op een minuut of vijf loopafstand af van mijn huis. Zo is het erg makkelijk om af te spreken, want iedereen kan binnen enkele minuten aanwezig zijn. Dit gebeurt daarom ook erg vaak. Ik zie mijn gehele vriendengroep gemiddeld elke dag, omdat de drempel om elkaar te kunnen zien erg laag ligt. Bij het kleinste beetje vrije tijd komen wij samen om er een leuke tijd van te maken.

 

De plek waar we dan afspreken hangt meestal af van een aantal factoren. Ten eerste kijken we vaak of er iemand alleen thuis is. Dit vinden wij het fijnst, omdat we dan wat vrijer kunnen praten over dingen, zonder dat we ons zorgen hoeven te maken over een luisterend oor van een van de ouders. Veel ouders van mijn vrienden zijn gescheiden, waardoor een van de twee vaak weg is. Overnachten bij hun vriend of vriendin bijvoorbeeld. Daarnaast kijken we vaak naar welk huis het fijnst is om in te verblijven. Het ene huis is natuurlijk het andere niet.

 

Neem het huis van mijn vriend Remko. Hij heeft een leuk huis, maar niet zo schokkend dat je er dolgraag wil verblijven. Dit veranderde toen zijn ouders besloten om een zwembad te plaatsen in hun achtertuin. Sinds de zwembad aanleg komen wij hier erg graag. Elke keer als het een beetje lekker weer is in Nederland, roept Remko alle vrienden bij elkaar om te komen zwemmen. Iedereen schiet in zijn badkleding en gaat onderweg naar Remko. Ik heb het geluk dat Remko mijn overbuurjongen is, dus dit is voor mij erg makkelijk te bereiken.

Mijn hele jeugd lang heb ik het gedaan met enkel alleen mijn zakgeld in de maand. Veel geld had ik ook niet nodig, want ik gaf op die leeftijd toch nog niet zo veel geld uit. Als dit wel gebeurde, was het hooguit aan wat speelgoed of een blikje Cola bij de toenmalige C1000 in de buurt. Dit veranderde toen ik de puberteit in ging. Wanneer je je speelgoed aan de kant legt en je met je vrienden op straat begint te hangen gaan de kosten steeds meer oplopen. Eerst ga je steeds meer eten en drinken halen, wat later weer omslaat naar het drinken van bier.

 

Vanaf deze fase gaat het helemaal hard. Ik val nog net in dat oude stelsel, waarbij je op je zestiende al alcohol mag halen. Er werd steeds meer drank ingedronken en ook gingen we steeds vaker stappen in de weekenden. Dit begon bij eens in de twee weken, maar op een gegeven moment was het geregeld elke week, vrijdag en zaterdag. Op een gegeven moment was het opgespaarde potje redelijk op, waardoor ik moest gaan nadenken over mijn eerste echte baantje.

 

Omdat ik nog maar 16 jaar was was er niet enorm veel keus, dus ging ik voor de makkelijke weg: de lokale C1000 supermarkt. Hier moest ik op gesprek komen bij de toenmalige afdelingsleider genaamd Jeffrey. Hij nam een aantal belangrijke stappen met mij door, waar ik toen weinig van begreep. Om niet uit de smaak te vallen liet ik dat natuurlijk niet merken en zei ik dat alles duidelijk was, waarop ik werd aangenomen. Ik had mijn eerste jongerenbaan in de pocket. Vanaf toen was ik vakkenvuller.

 

Na het uitgebreide onboarding programma van Jeffrey begon ik aan mijn eerste werkdag. Vanaf de eerste dag ging er van alles fout. Deze trend zette zich voort tot het punt dat ik ontslagen werd. Ik ben erachter gekomen dat ‘’simpel werk’’ hem niet is voor mij. Als ik niet word uitgedaagd ga ik de kantjes er vanaf lopen. Na mijn eerste baan had ik weer een startkapitaal opgebouwd, waar ik een jaartje kon teren. Na dit jaar moest ik helaas weer aan het werk. Toen vond ik de baan als hiker. Dit beviel een stuk beter. Als hiker breng je leaseauto’s van punt A naar punt B. Deze baan paste gelukkig wel bij mij! Van dit alles heb ik geleerd dat niet elk werk zo verschrikkelijk is. Het moet je gewoon liggen.

Veel mensen hebben vaak over mensen die arbeidsongeschikt zijn een mening klaar. De arbeidsongeschikten worden meestal bestempeld als lui of uitkeringstrekkers. Alleen weten de mensen die deze mening vormen niet wat er achter deze arbeidsongeschikten zit. Wat het verhaal is van deze mensen.

 

De meeste arbeidsongeschikten zijn niet vrijwillig arbeidsongeschikt geraakt. Tuurlijk zijn er altijd mensen die misbruik maken van het systeem en vrijwillig arbeidsongeschikt te zijn. Zo hoeven deze mensen niet te werken en toch een uitkering ontvangen. Voor deze mensen geldt natuurlijk wel dat zij lui zijn. Echter de mensen die niet vrijwillig arbeidsongeschikt zijn hebben vaak wat meegemaakt wat voor niemand prettig. Sommige mensen hebben een lichamelijke aandoening, hierdoor kunnen deze mensen al niet werken en worden zij ook nog eens bestempeld als lui.

 

Deze onderscheiding tussen arbeidsongeschikten is lastig te beoordelen als je het verhaal niet achter de personen kent. Daarom is het belangrijk om niet klakkeloos te zeggen dat de arbeidsongeschikten net doen als zij arbeidsongeschikt zijn. De mensen die namelijk daadwerkelijk niet in staat zijn om te werken, zijn daar niet trots op. Zij voelen zich al rot dat zijn hun beroep niet meer kunnen uitvoeren. Zij zouden liever hun eigen centjes willen verdienen met het uitvoeren van hun beroep. Ook is meestal het beroep een hobby en mist men hierdoor het plezier van werken. Het plezier wat thuis op de bank niet te evenaren is.

 

Echter er zijn dus ook mensen die misbruik maken van het systeem. Deze mensen doen zich voor dat zij ziek zijn. Hierdoor hoeven deze mensen niet te werken en krijgen toch wel een uitkering. Deze mensen zijn in feite de parasieten van onze verzorgingsstaat. De hardwerkende mensen betalen belasting zodat zij lekker op de bank kunnen liggen.

 

Deze mensen moeten aangepakt worden om twee redenen. Ten eerste zodat de mensen die daadwerkelijke arbeidsongeschikt zijn niet ten onrechte worden bestempeld als lui. Ten tweede zodat de hardwerkende burger geen belasting betaald voor iemand die zelf ook zou kunnen werken. Daarom zou vanuit de overheid een strenger beleid moeten worden gevoerd om die parasieten uit de samenleving te halen, of ook wel de rotte appels. Er zouden duidelijke regels moeten worden gesteld aan arbeidsongeschiktheid. Ook een omscholingsprogramma zou er ook kunnen voor zorgen dat er stuk minder mensen arbeidsongeschikt kunnen zijn.

 

Al met al is het niet leuk om arbeidsongeschikt te zijn en dan ook nog te worden bestempeld als lui. Daarom moet de overheid preventiemaatregelen nemen tegen de mensen die arbeidsongeschikt zijn terwijl zij wel zouden kunnen werken.

Het is onderhand alweer mei 2017. Wat gaat de tijd toch snel. Je merkt dat de zomer er weer aan zit te komen. Over het algemeen worden de meesten weer erg vrolijk door het mooie weer en de opkomende blaadjes aan de bomen. De natuur begint weer prachtige vormen aan te nemen en de straten worden steeds kleurrijker gevuld. Je ziet dat de terrassen vol trekken met zongenieters en ook parken worden steeds drukker bezocht. Aan dit lekkere weer zitten helaas ook risico’s verbonden. De zon kan je huid ernstig beschadigen of je kan een zonnesteek oplopen. Deze bijwerkingen van de zon kunnen als erg vervelend ervaren worden. Maar niet alleen voor de mens is er dreiging van de zon. Bomen, planten, struiken en gras raken in een immens tempo dor en uitgedroogd. Aangezien, zoals eerder vernoemd, mensen met dit weer sneller zullen kiezen voor een wandeling door de opbloeiende natuur, neemt het risico van natuurgevaar daarnaast ook toe. Neem als voorbeeld mensen die roken. Een afvoert van een sigaret laten vallen kan als gevolg hebben dat je een gigantische bosbrand veroorzaakt. Door de uitdroging van de zon en de minimale neerslag door deze tijd van het jaar droogt de natuur uit. De bodem is bedekt met ingedroogd gras en ook in de planten is niet heel veel vocht meer te vinden. Een vonkje van zo’n afvoer kan een brand veroorzaken die over enorme vlaktes kan uitstrekken. De brandschade kan oplopen tot grote hoeveelheden en het vuur kan zich over kilometer lange vlaktes gaan uitspreiden. Soms blijft de brandschade gelukkig beperkt, zoals recent in Baarn. Ik ben wonende in Amersfoort, een nabijgelegen stad. Van vrienden kreeg ik te horen dat er in Baarn een milde bosbrand was uitgebroken. De brandweer is tot dusver nog niet achter de oorzaak van de brand gekomen, maar dit kan natuurlijk meerdere oorzaken hebben. De zon kan zelf een brand hebben gesticht door zijn straling, maar ook kan een mensen het (bewust of onbewust) hebben aangestoken. Neem de sigarettenafvoer weer als voorbeeld. De bosbrand begon aan de Wildenburglaan. Het vuur werd ontdekt door een verkenningsvliegtuig dat over het gebied aan het patrouilleren was. Hierop volgend zijn twee brandweerwagens naar het gebied gereden en hebben het oprukkende vuur op tijd geblust. Er zijn gelukkig geen gewonden of doden gevallen bij het ongeval, maar brandschade kon natuurlijk niet worden uitgesloten. Als gevolg van dit voorgeval is er een code oranje voor de droogte verstrekt.

Keuzestress, vrouwen denken dat alleen zij er last van hebben. Maar wij weten wel beter toch? Vaak is onze nonchalante look alleen maar een manier om ons erachter te verschuilen dat we er ‘s ochtends voor de spiegel echt niet uit kwamen wat nu weer te dragen. Een vriend van mij vertelde me laatst dat hij hier de oplossing voor heeft gevonden: PME Jeans. En hij heeft gelijk. Echt, deze broeken zijn ideaal voor iedere look en passen onder vrijwel alle jasjes, shirts, overhemden, truien en hoodies die er in mijn kast te vinden zijn. En hoewel lang niet alle kledingstukken van mij zo hip en in de mode zijn, zorgt de PME Jeans er elke keer weer voor dat ik toch met de juiste uitstraling voor de dag kan komen. Namelijk stoer, avontuurlijk, sterk, ruig, maar ook comfortabel. En als ik me goed voel in mijn kleding, dan straal ik dat natuurlijk ook uit.

 

In eerste instantie baalde die vriend van mij er best van dat hij zijn gouden kledingtip aan mij had verteld. Je look wordt misschien toch iets minder cool, wanneer je beste vriend er precies hetzelfde uitziet, toch? Heel begrijpelijk allemaal. Maar laat het nu net zo zijn dat PME Legend echt een enorme collectie aan kleding heeft, keuze genoeg dus. Je kan het haast vergelijken van de bekende please jeans online shop, waar de keuze eveneens reuze is. Kijk alleen maar naar de collectie van PME Jeans, echt ongelofelijk welke hoeveelheid aan broeken je kunt vervaardigen die toch allemaal diezelfde vibe hebben. Mijn vriend en ik verschillen nogal van elkaar en toch hebben we allebei op de website van PME Legend kleren kunnen vinden die bij ons allebei passen en ervoor zorgt dat wij onze eigen unieke uitstraling kunnen behouden. Ik ben er blij mee, en mijn vriend zit er inmiddels niet meer mee. Toevallig hoorde ik van mijn vriendin dat zij met haar beste vriendin precies dezelfde issue heeft gehad, maar dan met please clothing. Zoals ik eerder al schreef heeft dit merk gelukkig eveneens een enorme collectie en leverde dit daarom ook geen probleem op tussen de meiden. We kunnen nu allebei niet wachten tot onze stufi weer binnen is en we ons weer goed kunnen uitleven in zowel de offline als de online winkelstraten. Wie zegt dat een man niet van kleding mag houden toch? Ik zou het jullie in ieder geval allemaal aanraden om eens een kijkje te nemen bij een winkel die dit prachtige merk PME legend verkoopt. Laat me weten wat je ervan vindt!

 

Op een mooie zondagmorgen werd ik wakker door een zonnestraaltje dat tussen mijn gordijnen heen kwam. Ik rook de geur van vers gezette koffie en de zon voelde warm aan op mijn gezicht. Ik was volledig uitgerust en had zin in deze prachtige dag. Ik stapte vanuit mijn bed zo mijn pantoffels in en liep naar beneden. Daar stond mijn vriend een heerlijk ontbijt voor ons klaar te maken. Vandaag vieren we ons zeven jarig jubileum. Ongeveer zeven jaar geleden zijn we elkaar tegen gekomen tijdens het uitgaan. We zagen elkaar staan bij de bar en onze blikken vonden elkaar. Het zorgde meteen voor kriebels in mijn buik. Hij kwam naar me toe om zich voor te stellen en al snel kwam er geen einde aan ons gesprek. Het klikte direct en het was alsof we elkaar al jaren kennen. Die avond heeft hij me thuis gebracht en hebben we afgesproken om elkaar snel weer te zien. Nog dezelfde week zijn we op date geweest en alles verliep zoals we zouden willen. Na een aantal dates hebben we besloten dat we wel een relatie met elkaar zouden willen. En van het één kwam en het ander, we besloten na drie jaar om samen te gaan wonen. Nu wonen we al vier jaar in ons prachtige huisje dat gelegen is in een rustige buurt. We hebben een grote tuin met een zwembad met een zwembad overkapping. Er is genoeg ruimte voor ons beide en we wonen hier met veel plezier.

Ons jubileum gaan we vandaag lekker met z’n tweeën vieren. Mijn vriend heeft onder onze zwembad overkapping de tafel gedekt en een prachtig ontbijt klaarstaan. We gaan samen aan tafel zitten en genieten van de prachtige zonnige dag en van elkaar. Dan verteld hij dat hij een cadeau voor me heeft. Ik krijg een klein ingepakt doosje van hem. Het ziet er prachtig uit. Wanneer ik het open zie ik een armband die hij speciaal voor mij heeft laten graveren. Dan is het mijn beurt, ik loop naar binnen om mijn cadeau te pakken. Het is niet zomaar een cadeau, het iets heel bijzonders. Ik geef hem een ingepakte doos die al snel opent. Hij weet niet wat hij ziet. Er zitten kleine baby slofjes in en onderin de doos ligt een rompertje met een tekst erop. Op het rompertje staat “Ik heb de liefste papa”. Mijn vriend kan zijn ogen niet geloven en kijkt me blij aan. “Worden we papa en mama?” vraagt hij met tranen in zijn ogen. Hij is zo gelukkig met het leuke nieuws. Dan haalt hij nog een doosje uit zijn broekzak en gaat op zijn knieën. Nu kan ik mijn ogen niet geloven. Hij vraagt of ik met hem wil trouwen en de rest van mijn leven met hem wil delen. “Natuurlijk wil ik dat! Ja ik wil!” zeg ik. Deze dag had niet mooier kunnen worden.

Mijn vader heeft een eigen bedrijf. Hij heeft een bouwkundig ontwerp- en adviesbureau. Dit bedrijf heeft hij al meer dan tien jaar. Hij heeft altijd alleen gewerkt. Soms had hij een stagiair die hij begeleidde en die stagair hielp hem met werkzaamheden. Maar sinds kort heeft hij twee werknemers. De ene werknemer is Joris. Joris is een jongen met een zware vorm van autisme. Hij is niet arbeidsongeschikt maar werken is voor hem erg lastig. Zijn denkniveau is erg hoog en hij heeft veel kwaliteiten. Maar omdat hij niet goed tegen drukte kan en aansturing nodig heeft kan hij niet snel bij een bedrijf werken. In het verleden heeft Joris bij een bedrijf gewerkt met allemaal andere mensen met een lichamelijke of geestelijke beperking. Hij voelde zich hier niet zo op zijn gemak omdat het druk was. Ook waren de werkzaamheden die hij moest doen niet zo geschikt voor hem. Hij moest stickers plakken op dozen en voor hem was dit werk veel te simpel. Het liefst wou hij zich bezig houden met architectuur omdat hij hier ook een studie voor heeft gedaan. Hij heeft deze studie niet afgerond maar hij heeft wel veel kennis opgedaan. Via een bemiddelingsbureau kwam hij in contact met mijn vader. Hij is op gesprek geweest en mijn vader was erg enthousiast. Joris mocht bij mijn vader gaan werken. Natuurlijk wel eerst een proeftijd om te kijken of het voor beide kanten goed beviel. Gelukkig verliep alles zoals gehoopt en werkt Joris nu al twee jaar voor mijn vader.

 

Lang geleden heeft Luuk stage gelopen bij mijn vader. Hij beviel erg goed en mijn vader baalde dat hij weer terug naar school moest. Een tijd geleden heeft Luuk een zwaar ongeluk gehad en hierdoor werd hij arbeidsongeschikt. Het heeft meer dan een jaar geduurd voor hij er een beetje bovenop was. Nog steeds gaat het niet super goed maar hij kan op een betere manier door het leven. Hij komt weer buiten en kan kleine stukjes lopen. Toen hij een keer buiten was kwam mijn vader hem tegen. Ze raakten aan de praat en het was weer als vanouds. Luuk vertelde dat hij graag weer aan het werk zou willen maar dat dit nog niet zo goed mogelijk was. Iedere dag was voor hem anders. Soms ging het heel goed maar het kon ook zo weer heel slecht worden. Daarom kon hij niet zomaar bij een bedrijf aan het werk. Gelukkig heeft mijn vader hem wel een kans gegeven. Hij werkt nu ongeveer één dag per week op het kantoor van mijn vader. Als het niet gaat kan hij naar huis en als het goed gaat mag hij vaker komen. Het is mooi om te zien dat mijn vader deze twee jongens, die het beide moeilijk hebben, een kans wil geven. Ik ben blij dat hij er zo over denkt en zorgt voor een fijne werkplek.

Jaaa vet! Ik keek er al een tijd naar uit om deze blog te schrijven. Zoals ik in de vorige blog al aangaf ben ik helemaal fan van de nieuwe netflix serie Narcos, over de Pablo Escobar die decennia lang Colombia heeft beheerst. En dan natuurlijk niet in de positieve zin. Heftig om te zien wat voor impact zo’n handelaar is verdovende middelen heeft op een land. Maar goed, hier zal ik op dit moment niet al te veel over uitwijden. In deze blog gaat het namelijk over wat luchtigere onderwerpen: kleding. En wel de PME Jeans van PME Legend. Want oké, Escobar was nogal een nare man. Maar de kleding die de acteur in de serie draagt is echt helemaal tha bomb, vinden jullie niet? Een beetje de retro vibe, maar dan gecombineerd met die super stoere PME Jeans. Zoals altijd in mijn blogs vind ik het lastig om te lang stil te staan bij mannenkleding. Jaaa, ik houd ervan, maar om er nou ontzettend veel woorden aan te wijden. We moeten niet overdrijven. Het publieksonderzoek dat ik er vorige week uit heb gedaan heeft namelijk getoond dat jullie, mijn lieve lezers, voor 95 % uit vrouwen bestaan en dat jullie hoofdzakelijk benieuwd zijn naar mijn visie op vrouwenkleding in televisieseries. En jullie wens in mijn bevel, dus… daar gaan we

 

Net zoals in de meeste televisieseries komen en namelijk meer vrouwen dan mannen voor in de serie Narcos. Pfff en wat zijn ze mooi he, die Colombiaanse vrouwen. Ik denk dat er behoorlijk wat Nederlandse vrouwen zijn, die met enige jaloezie kijken naar de manier waarom de prachtige achterwerken van de latina’s uitkomen in de please jeans denim broeken. Maar niet gevreesd! Want persoonlijk denk ik niet dat de verklaring voor deze mooie achterwerkjes gezocht moet worden bij de lichamen van de latina’s zelf. Zij hebben immers alle vormen en maten, net als de Nederlandse vrouw. Ik ben er van overtuigd dat het juist de please jeans is, die ervoor zorgt dat alle vrouwen in deze serie er zo prachtig uit zien. En mag het nu net zo zijn dat er ook een please jeanse netherlands bestaat! Jaaa, dus niet gevreesd lieve vrouwen, jullie redding is nabij!

 

In mijn volgende blog zal ik schrijven over de kledingmerken in de televisieserie the mentalist. Ik kijk er naar uit, jullie ook? Tot snel!